سینماهای قدیم بجنورد؛ از مولن‌روژ تا خاطرات دهه ۵۰

شاید تصور بجنورد با چندین سالن سینما امروز دور از ذهن باشد. اما این شهر روزگاری دوره‌ای درخشان را تجربه کرده است. سینماهای قدیم بجنورد بخشی از هویت و خاطرات مردم هستند. این سالن‌ها کانون تفریح و تعاملات اجتماعی محسوب می‌شدند. بنابراین، مرور تاریخچه آن‌ها بسیار ارزشمند است.

تولد اولین سینما در سال ۱۳۱۷

نخستین سینمای بجنورد در سال ۱۱۷ آغاز به کار کرد. این سالن در محل فعلی سینما مولن‌روژ یا همان سینما قدس قرار داشت. بعدها سینما شهرزاد در خیابان جفت‌چنار افتتاح شد. سینما سعدی نیز در حاشیه میدان ثریا یا فلکه شهید ساخته شد. در دهه ۵۰، سینما فرحناز در خیابان امیریه شمالی به جمع آن‌ها پیوست.

قیمت بلیت‌ها و جذابیت نمایش‌ها

جالب است بدانید قیمت نخستین بلیت در سال ۱۳۱۷ تنها ۵ ریال بود. این قیمت در سال‌های بعد افزایش یافت. تا سال ۱۳۵۷، بلیت صندلی معمولی ۸ ریال بود. بلیت بالکن ۱۶ ریال و لژ ۲۱ ریال قیمت داشت. علاوه بر این، روزهای جمعه نمایش «دو فیلم با یک بلیت» برگزار می‌شد. این موضوع باعث می‌شد تماشاگران چندین بار به سینما بروند.

فضای داخلی و خوراکی‌های نوستالژیک

سینما فقط فیلم دیدن نبود؛ بلکه بخشی از زندگی اجتماعی بود. صدای شکستن تخمه و خوردن پسته فضا را پر می‌کرد. بوی سیگار و فروش آدامس و نوشابه داخل سالن رایج بود. صف‌های شلوغ بوفه در زمان تنفس فیلم شکل می‌گرفت. مردم خوراکی‌هایی مثل آجیل، ساندویچ و تخم‌مرغ آب‌پز می‌خوردند. حتی دوغ محلی نیز در میان تنقلات سینمایی دیده می‌شد.

جنب‌وجوش در اطراف سالن‌ها

اطراف سینماها همیشه پرجنب‌وجوش و شلوغ بود. فروشندگان زولبیا، ذرت، باقالی و تخمه در آنجا حضور داشتند. در روزهای گرم، فروش آلاسکا و کیم رونق زیادی داشت. مغازه‌های اطراف نیز با ساندویچ و جگر پذیرای تماشاگران بودند. این فضاها حس و حال بسیار خاصی به مردم منتقل می‌کرد.

تبلیغات خلاقانه و فیلم‌های مذهبی

تبلیغات فیلم‌ها شکل امروزی را نداشت. پوسترهای نقاشی‌شده و تابلوهای چوبی در خیابان‌ها نصب می‌شدند. نام بازیگران و عباراتی مثل «مهیج» یا «جنگی» مردم را کنجکاو می‌کرد. از سوی دیگر، نمایش فیلم‌های مذهبی تجربه‌ای متفاوت بود. فیلم‌هایی مانند «خانه خدا» و «حضرت یعقوب» خاطرات ماندگاری رقم زدند.

پایان یک دوران پررونق

سال‌ها گذشت و چراغ سینماهای بجنورد یکی‌یکی خاموش شد. امروز بیشتر خاطره‌ها و بناهایی فرسوده باقی مانده است. با این حال، برای نسلی از مردم بجنورد، سینما فقط یک سالن نمایش نبود. این مکان‌ها بخشی از زندگی، تفریح و هویت شهری آن‌ها بودند. ما باید این خاطرات ارزشمند را برای نسل‌های آینده حفظ کنیم.

تاریخچه محلات و تغییرات شهری بجنورد در نیم‌قرن اخیر